czwartek, 23 listopada 2017

dokładné zakòchanié


czedës më bëlë dôwny
jesmë jistnielë nie jistnielë
më bëlë gdzes abò nigdze
pòtemù jesmë sã sobie zdôrzëlë
zakòchùjącë sã w se dokładno
i dzëwiącë sã sobie
wzôjno tak głosno i głãbòkò
jakbë më narôz zmerkelë
nã niewidoczną stronã nieba
pò jaczi aniołë stôwają sã widzalny
pòmidzë blónama pùchatima jak gromadë
piãkna më zapiselë miłotã nają
na wielelinii i w setnym wëmiarze
starownym pùnktã pò tamti stronie
nieba jesmë malowelë pòtemù całé ògrodë
zakłôdającë gwôsné królestwò
i basń w nôbëlniészim wëdanim
më stalë sã wënalôzcama strzébra ksyżëca
we wszëtczich jegò fazach
idącë mléczną drogą jesmë mijalë krôjòbrôz
mòdri òbwiti dôką i mżëczkòwatim deszczã
swiat żdôł na naju na łôwce
to bëła ùpartô redota
jakô czej jesmë spalë przëszła
w zaspiewie òbùdzonëch przez gwiôzdë
cëdów co w nas sã stałë i widów
co nigdë nie dałë nama pòkù


dokładne zakochanie 
kiedyś byliśmy dawni
istnieliśmy nie istnieliśmy
byliśmy gdzieś lub nigdzie
potem się sobie zdarzyliśmy
zakochując się w sobie dokładnie
i dziwiąc się sobie
wzajemnie tak głośno i głęboko
jakbyśmy się nagle dopatrzyli
tej niewidocznej strony nieba
po której anioły stają się widzialne
pośród obłoków puchatych jak gromady
piękna zapisaliśmy miłość naszą
na wielolinii oraz w setnym wymiarze
starannym punktem po tamtej stronie
nieba malowaliśmy potem całe ogrody
zakładając własne królestwo
i baśń w najlepszym wydaniu
staliśmy się wynalazcami srebra księżyca
we wszystkich jego fazach
idąc mleczną drogą mijaliśmy krajobraz
niebieski spowity mgłą i mżącym deszczem
świat czekał na nas na ławce
to była uparta radość
która gdy spaliśmy przyszła
w zaśpiewie obudzonych przez gwiazdy
cudów co w nas się stały i świateł
co nigdy nie dały nam spokoju


wiérzta dostała I nôdgrodã w Lëteracczim Kònkùrsu "Powiew Weny" 2017

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz