niedziela, 17 stycznia 2016

lëst do tatka

jes ùmarł nieòdwòłalno
tedë béł zôpôd słuńca
w mòjim sercu nôbarżi
a w twòjim
pòdelë EKG
i felënk czinnoscë
Wasta doktór Bóg
téż czasã robi felã
z mòdri kòpùłë
pòlôł sã smrodlëwi deszcz
nôswiéższich łez nôpierwi
a pòtemù corôz barżi stôrëch
niosącëch w se pamiãc epòków
i mòdlëtwã za Bòga
bë copnął tamte lata
i znôwù òtemknął przed tobą czas
nen Bóg tec mùszi wiedzec
że ta tesknota rosnie z dnia na dzéń
nie bëło dnia bë bëło mni


list do taty

umarłeś nieodwołalnie
wtedy był zachód słońca
w moim sercu najbardziej
a w twoim
podali EKG
i brak czynności
Pan doktor Bóg
też czasem robi błąd
z niebieskiej kopuły
polał się cuchnący deszcz
najświeższych łez najpierw
a potem coraz bardziej starych
niosących w sobie pamięć epok
i modlitwę za Boga
by cofnął tamte lata
i znów otworzył przed tobą czas
ten Bóg przecież musi wiedzieć
że ta tęsknota rośnie z dnia na dzień
nie było dnia by było mniej

wiérzta nadgrodzonô w Òglowòpòlsczim Pòeticczim Kònkùrsu "Autoportret Jesienny" w Krotoszënie w 2016 r.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz