niedziela, 13 listopada 2011

melanchòlia

melanchòlia to céniô niejistnieniô
czedë òddechôsz a nie dôwôsz radë
tak pò prostu 
żëc

czas dérëje w stronã rozkładu
i degradacji lepszégò witra

niedozdrzeniałi do egzystencji
kòntemplëjesz bezsens
i absurd òbecnoscë
wëczërpóny procesã gwôsnégò bëcô
chtërno òcérô sã ò niebëcé

bezmionowô sërowô pòstac cebie
zgróżdżonô w cemnym nórce czasorëmnotë
sedzy i stwôrzô nick z wszëstkòscë

bezpłodnô macyca twòji dëszë
krëjamnô przestrzeń niejistnieniô
czësto nagô i głodnô psychiczno
przërëchtowiwô nicosc

ze wstëdã wzérô na cebie Bóg
zakatarzoné niebò płacze
  


melancholia
  
melancholia to cień nieistnienia
kiedy oddychasz a nie dajesz rady
tak po prostu
żyć

czas postępuje w stronę rozkładu
i degradacji lepszego jutra

niedojrzały do egzystencji
kontemplujesz bezsens
i absurd obecności
wyczerpany procesem własnego bycia
które ociera się o niebycie

bezimienna surowa postać ciebie
skulona w ciemnym kącie czasoprzestrzeni
siedzi i stwarza nic z wszystkości

bezpłodna macica twojej duszy
tajemnica przestrzeń nieistnienia
zupełnie naga i głodna psychicznie
przygotowuje nicość

ze wstydem spogląda na ciebie Bóg
zakatarzone niebo płacze

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz