piątek, 30 listopada 2012

mlécze


dmùchawce są òddechã gwiôzd
niesonym przez wiatr
wrażlëwim jak pòcygniãcé skrzëpiców
w królestwach łąk
scelą sã złoté główczi mléczów
są delikatné jak kùszniãcé anioła
nietrwałé jak krople rosë ò pòrankù
w jich mlécznëch sokach płëną òbłoczi
do mléczów mòżesz sã przëczulëc
jak do pòezji w ksãżëcową noc

wiérzta nadgrodzonô w Òglowòpòlsczim Lëteracczim Kònkùrsu m. M. Strijewsczégò w 2012 r. 


mlecze
dmuchawce są oddechem gwiazd
niesionym przez wiatr
wrażliwym jak pociągnięcia skrzypiec
w królestwie łąk
ścielą się złote główki mleczy
są delikatne jak pocałunek anioła
nietrwałe jak krople rosy o poranku
w ich mlecznych sokach płyną obłoki
do mleczów możesz się przytulić
jak do poezji w księżycową noc

czwartek, 2 sierpnia 2012

wińscé ze swiata

wczora mój przëjacél
pòwstrzimôł swòje żëcé

rozglądóm sã pò hòrizonce jistnieniô
i jegò ju tuwò ni ma

zakriwóm òczë i płaczã
ùmôrł na smierc
wëcopôł sã w wiecznosc

sóm sobie to zrobił
na òsobnoscë

wëszedł ze swiata
jak z gwôsny jizbë

ùmiérôł ze strachù
ju dôwno
maklôł wëtworë piekła

cerpiôł na ból
głãbszi jak pamiãc Bòga
i barżi samòtny
jak sama samòtnosc

wespółczëjã bezwstidno
jak półnadżé dzeckò

skaczącë z 11 piãtra chmùrnika
chcôł dolecec na planétã
jesz wrażlëwszich lëdzy

schizofrenik
cerpiący za całi swiat
w całi rozcygłoscë cerpieniô
zabił sã


wyjście ze świata

wczoraj mój przyjaciel
powstrzymał swoje życie
 
rozglądam się po widnokręgu istnienia
i go już tutaj nie ma
 
zakrywam oczy i płaczę
umarł na śmierć
wycofał się w wieczność

wyszedł ze świata
jak z własnego pokoju

umierał ze strachu
już dawno
macał wytwory piekła

sam sobie to zrobił
na osobności
 
cierpiał na ból
głębszy niż pamięć Boga
i bardziej samotny
niż sama samotność
 
współczuję bezwstydnie
jak półnagie dziecko
 
skacząc z 11 piętra drapacza
chciał dolecieć na planetę
jeszcze wrażliwszych ludzi
 
schizofrenik
cierpiący za cały świat
w całej rozciągłości cierpienia
zabił się