wtorek, 1 grudnia 2015

wzéranié sercã (*Baszi Cerocczi)

na pùnktach linii rozpinôsz
sklepienié niebiesczé
plączesz w pôlcach wszechmòc
cobë lżi bëło sparłãczëc mòstë
pòchilonô nad lëdzczim głodã
miłotë lubisz wiązac
pòszarpóné lëstczi
lubisz łómac grańce
cobë bùdowac domiczi
z kartónków pò sztrëchùlcach
z mòdrima główkama
cos môsz z dzywnoscë dzecny
bò zastanôwiôsz sã kùli kroplów
je w jednym deszczu
i robisz mëdło w fòremkach
z zamkłima òczama
mòżesz mie prowadzëc
na zapadłi gdzes kùńc swiata
czej przëłożisz tam serce
tej ni ma jeleżnoscë bez wińscô


patrzenie sercem
(*Basi Cierockiej)

na punktach linii rozpinasz
sklepienie niebieskie
plączesz w palcach wszechmoc
żeby lżej było połączyć mosty
pochylona nad ludzkim głodem
miłości lubisz wiązać
poszarpane listki
lubisz łamać granice
żeby budować domki
z kartoników po zapałkach
z niebieskimi główkami
coś masz z dziwności dziecięcej
bo zastanawiasz się ile kropel
jest w jednym deszczu
i robisz mydło w foremkach
z zamkniętymi oczami
możesz mnie prowadzić
na zapadły gdzieś koniec świata
gdy przyłożysz tam serce
to nie ma sytuacji bez wyjścia

wiérzta nôdgrodzonô w Òglowòpòlsczim Lëteracczim Kònkùrsu m. Strijewsczégò w 2015 r.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz